اردوئے معلیٰ

Search

سِر آن کے پیراں وچ ایویں نہ خضر رکھدے

ساقی تے پلاون دے سو سو نیں ہنر رکھدے

 

خوش ہو کے لُٹا جھلیا سبھ کجھ مِرے آقا توں

جو آپ دے ہوجاندے نئیں سانبھ کے گھر رکھدے

 

دل نال ادب پچھدا اپنا وی تے کہندے نیں

پھر ماہی کیوں مکھڑا کملی دے مگر رکھدے

 

سرکار دے بوہے تے لے جاندے اوہ مینوں وی

دل ، جان ، جگر میرے میری جے خبر رکھدے

 

جو یار منا لیندے اوہ شور مچوندے نئیں

اوہ سولی تے چڑھ کے وی ہوٹھاں تے شُکر رکھدے

 

ہر شعر مِرا تاہیوں اگ عشق دی لا دیندا

میں شعر جدوں کہناں سرکار نظر رکھدے

 

میں لکھیا ’’محمد‘‘ تے ڈھئی داد دروداں دی

اعجازؔ مِرے اکھر کنّاں نیں اثر رکھدے

یہ نگارش اپنے دوست احباب سے شریک کیجیے
لُطفِ سُخن کچھ اس سے زیادہ