دل و جاں باد فدایت چہ عجب خوش لقبی

من بیدل بجمال تو عجب حیرائم

اللہ اللہ چہ جمال است بدیں بوالمجبی

نسبت نیست بذات تو بنی آدم را

بہتر از عالم و آدم تو چہ عالی نسبی

نسبت خود بسگت کردم و بس منفعلم

زانکہ نسبت بدگے کوئے تو شد بے ادبی

ذات پاک تو چو در ملک عرب کرو ظہور

زاں سبب آمدہ قرآں بزبان عربی

عاصیا نیم زمانیکی اعمال مپرس

سوئے ماروئے شفاعت بکن از بے سببی

چشم رحمت بکشا، سوئے من انداز نظر

اے قریشی لقب و ہاشمی و مطلبی

نخل بستان مدینہ ز تو سرسبز مدام

زاں شدہ شہرہ آفاق بہ شیریں رطبی

ما ہمہ تشنہ لبانیم توئی آب حیات

لطف فرما کہ زحدمی گزرد تشنہ لبی

شب معراج عروجے تو زا فلاک گذشت

بمقامے کہ رسیدی نرسد ہیچ نبی

سیدی انت حبیبی و طبیب قلبی

آمدہ سوئے تو قدسی پئے درماں طلبی